Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis Theme natoque penatibus.

Latest Posts

    Sorry, no posts matched your criteria.

Ballroom Dance

Home  /  Ballroom Dance

Η ιστορία κι η εξέλιξη του χορού Modern Ballroom (Waltz, Foxtrot, Onestep και Quickstep) άρχισε μετά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Tango εισήχθη στην Αγγλία πολύ νωρίτερα, το 1913.

Η Λαϊκή μουσική τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο άλλαξε κι εξελίχθηκε εξαιρετικά από το προηγούμενο στυλ της. Οι συνθέτες του Waltz έγραφαν ρομαντικές μπαλάντες που παίζονταν σε πολύ πιο αργό ρυθμό από το προηγούμενο στυλ. Από την άλλη η έξυπνη και χαρούμενη μουσική του Καρναβαλιού ενέπνεε τους χορευτές να αναπτύσσουν ζωηρές κινήσεις, μερικές από τις οποίες δε θεωρούνταν κοινωνικά αποδεκτές.

Σαν αποτέλεσμα της χαοτικής κατάστασης και για να αποκτήσει κάποια τυποποίηση ο χορός, ο κος Philip Richardson, ο εκδότης των Τimes του χορού, το 1920, συγκάλεσε το πρώτο συνέδριο των χορευτών Ballroom. Αυτό το συνέδριο κατέληξε να τυποποιήσει έναν ελάχιστο αριθμό από φιγούρες στο Onestep (που αργότερα έγινε Quickstep), το Waltz, το Tango και το Foxtrot. Η εξέλιξη συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών ’20 και ’30.

Ο χορός Ballroom σαν κοινωνική μορφή έγινε τώρα η πιο δημοφιλής μορφή διασκέδασης. Πρέπει να ευχαριστήσουμε τους πρωτεργάτες µας που έθεσαν τα θεμέλια, το στυλ, την κίνηση και το χαρακτήρα του υπέροχού µας χορού Ballroom σε µια τόσο σημαντική βάση τεχνικής.

Waltz

Το Waltz (Βαλς) εμφανίζεται στην Ευρώπη τον 18 ο αιώνα. Το όνομα του το παίρνει από τη γερμανική λέξη «waltzen” που σημαίνει γυρίζω – στρέφομαι. Πρόκειται για έναν χορό που ενώ ξεκινάει να χορεύεται από τους αγρότες της Γερμανίας στη Βαυαρία και στη Βοημία, σιγά σιγά εξαπλώνεται και στην τάξη των ευγενών.

Οι ευγενείς μέχρι την εμφάνιση του Waltz χόρευαν Minuet και Allemande που βασιζόταν στη μουσική Baroque, ο χορός όμως τον αγροτών είναι πιο διασκεδαστικός. Την εποχή εκείνη – όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό στις μέρες μας – το waltz χαρακτηρίζεται σκανδαλώδες, ανήθικο και απρεπές. Είναι ο πρώτος χορός που ο καβαλιέρος και η ντάμα έχουν στενή σωματική επαφή σε δημόσιο χώρο, αλλά και οπτική επαφή.

Τo 18 ου αιώνα το Waltz ταξιδεύει στη Βιέννη όπου και γίνεται ιδιαίτερα αγαπητό από τους Αυστριακούς και κάπως έτσι γεννιέται το Βιεννέζικο Waltz. Εάν κάποιος θα μπορούσαμε να πούμε πως συνέδεσε το έργο του με το Waltz αυτός δεν είναι άλλος από τον Johann Strauss το νεότερο με χαρακτηριστικότερο έργο του τον «Ωραίο γαλάζιο Δούναβη». Όμως κι άλλοι συνθέτες όπως οι Mozart, Schubert, Chopin, Brahms, List εμπνεύστηκαν και συνέθεσαν μερικές από τις πιο κλασσικές μελωδίες τους που παίζονται μέχρι και σήμερα.

Το Waltz χορεύετε σε ρυθμό 3/4 με στροφές σε έναν νοητό άξονα στη μέση του ζευγαριού με έμφαση στο πρώτο βήμα. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 19 ο αιώνα αλλά και στις αρχές του 20 ου , το σύνηθες 3/4 γνώρισε παραλλαγές σε 2/4, 6/8 ή 5/4. Σε κάθε περίπτωση το Waltz ήρθε για να μείνει. Σήμερα παραμένει ένα από τα πιο διαδεδομένα κι αγαπητά είδη χορού σ’ ολόκληρο τον κόσμο και ίσως το επικρατέστερο για τις γαμήλιες δεξιώσεις απ’ την ανατολή στη δύση κι από το βορρά στο νότο.

Viennese Waltz

Τo Viennese Waltz είναι γρήγορο και νευρικό (55-60 μέτρα το λεπτό) ιδιαίτερα

νεανικό για την εποχή του. Τα χρόνια περνάνε και σκανδαλώδες ή λιγότερο σκανδαλώδες το Waltz αγαπιέται από τον κόσμο, διαδίδεται και ταξιδεύει παντού. Γαλλία, Αγγλία κι αργότερα στις Η.Π.Α. Αυτό δημιούργησε διάφορες παραλλαγές.

 

 

 

 

 

Fox Trot

Το Foxtrot πρωτοεμφανίστηκε το 1914 από ένα ντουέτο χορευτών και δασκάλων την Irene Castle και τον Vernon Castle. Σ’ αυτούς αποδίδεται η χάρη και το στυλ του. Όσον αφορά το όνομα του υπάρχουν αρκετές εκδοχές. H δημοφιλέστερη θέλει να έχει πάρει το όνομά του από τον κωμικό ηθοποιό και χορευτή Harry Fox (To Trot του Fox – Foxtrot). Άλλη εκδοχή θέλει να έχει πάρει το όνομά του από το βηματισμό (τροχασμός trot) της αλεπούς (fox) κι άλλη θεωρεί τους αφροαμερικανούς χορευτές ως πηγή του Foxtrot. Το σίγουρο πάντως είναι πως κατά το πρώτο μισό του 20 ου αιώνα το Foxtrot υπήρξε ένας ιδιαίτερα δημοφιλής και γρήγορος χορός. Μάλιστα λέγεται πως η δημοφιλία του δεν ξεπεράστηκε ποτέ ούτε από το Tango ούτε από το Waltz.

Με τα χρόνια η αυθεντική αρχική γρήγορη μορφή του Foxtrot (Travelling foxtrot) αποκτά μία πιο στατική μορφή (on the spot) κι αυτό λόγω του μεγάλου αριθμού των χορευτών που το χόρευαν στις πίστες.

Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του χορού είναι η συνεχής ροή κι ο έλεγχος της κίνησης ενώ τέσσερις είναι οι βασικές του φιγούρες. Το «περπάτημα» (walk), τα «τρία βήματα» (three step), η «φυσική στροφή» (natural turn) κι η «αντίθετη στροφή» (reverse turn). Το Foxtrot αποτέλεσε τη βάση για πολλούς άλλους χορούς όπως το Quickstep.

 

Tango

Το ταγκό, από τα Ισπανικά, είναι είδος μουσικής (σε ρυθμό 2/4 ή 4/4) και αντίστοιχου χορού. Το ταγκό γεννήθηκε, ήκμασε και ακμάζει ακόμη στην περιοχή του Ρίο δε λα Πλάτα, δηλαδή στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη αλλά και διαδόθηκε σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Η Ισπανική λέξη tango ετυμολογείται πιθανόν από την γλωσσική οικογένεια Niger-Congo της Δυτικής Αφρικής και είναι συγγενής με την λέξη tamgu (χορός/χορεύω) της γλώσσας Ibibio αυτής της οικογένειας.

Οι ρίζες του ταγκό είναι πολλές και διαφορετικές: η μουσική και τα τραγούδια των gauchos που είχαν επιρροές από την Ανδαλουσία της Ισπανίας και συνοδευόταν από παλαμάκια και κτυπήματα με το τακούνι, το Αφρικανικής προέλευσης candombe που παιζόταν με κρουστά και οι αντίστοιχοι χοροί του μαύρου πληθυσμού, το bel canto και η canzonetta των Ιταλών μεταναστών μαζί με το πιο εξευγενισμένο χορευτικό τους στυλ, η Ισπανο-Κουβανική habanera, το βαλς. Συγγενή είδη με το ταγκό είναι η μιλόγκα και το Αργεντίνικο βαλς.

Η δεκαετία 1910-1920 είναι η περίοδος της διεθνούς “ταγκομανίας.” Γύρω στο 1910 το ταγκό άρχισε να χορεύεται έξω από την Αργεντινή, ως ένας καινούριος χορός της μόδας, από τις αστικές τάξεις, ακόμη και από την αριστοκρατία, πρώτα στο Παρίσι και μετά στην υπόλοιπη Ευρώπη και στην Βόρεια Αμερική, πράγμα που αντανακλάται σε πολυάριθμα άρθρα στον τύπο και στα εγχειρίδια κοινωνικών χορών της εποχής, που περιλαμβάνουν και το ταγκό.

Το ταγκό, που εισήχθη πολύ νωρίτερα στον αιώνα, έχει ένα χαρακτήρα και µία ατμόσφαιρα τα οποία ήταν πιο κοντά στον ενθουσιώδη λατινικό (Latίn) τύπο της μουσικής και του χορού. Αν και αρχικά εισήχθη µε έναν αιλουροειδή τύπο δράσης, διατήρησε τα δραματικά στοιχεία του κι επίσης αναπτύχθηκε σε ένα αιχμηρό, στακάτο (staccatο) χαρακτήρα χορού.

Quickstep

Το Quickstep κάνει την εμφάνιση του στις αρχές του 20 ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Θεωρείται πως είναι ένας συνδυασμός του Foxtrot και του Charleston. Πρόκειται για έναν γρήγορο και πολύ δυναμικό χορό που πήρε το όνομα του (Quickstep = Γρήγορα Βήματα) από την γρήγορη κίνηση στην πίστα, την ταχύτητα και την ορμή.

Οι φιγούρες του βασίζονται τόσο στις κλειστές στροφές του Waltz όσο και στις ανοιχτές στροφές του Foxtrot. Ο ρυθμός του είναι ζωηρός και χορεύεται περίπου στα 50 μέτρα στο λεπτό.